Hoe kom je weer in beweging als je een tijdje op jezelf bent geweest en je je hebt teruggetrokken uit het maatschappelijke of sociale leven. Doordat je ziekt bent geweest, of zonder werk hebt gezeten of een tijdelijke time-out hebt genomen. Een dynamiek van terugtrekken en weer verbinden hoort bij het leven en is instinctief. Instinctief zoals dieren zich terugtrekken om hun ‘wonden’ te likken of om een nieuwe rangorde te bepalen. Na een tijd van afzondering voelen we ook dat het weer tijd wordt om naar buiten te gaan. Het is mooi als je dit op een manier kan doen die beter bij je past. Dat het afzonderen je nieuwe kracht en moed heeft gegeven. Dat je de tijd hebt genomen om tot rust te komen en er een nieuwe beweging is ontstaan.

Hoeveel tijd dan? We kunnen eigenlijk niet meer zonder prikkels van buitenaf en we lijken soms wel verslaafd hieraan. We voeden ons ermee en we kunnen 24/7 erop reageren. Dit heeft ook invloed op onze identiteit. Op het gevoel wie je bent. Door de hoeveelheid informatie van buitenaf kunnen we ons in een sneltrein vaart blijven herdefiniëren. We worden in de media verleid met mooie pakkende verhalen en termen die onze kwetsbare binnenwereld aanspreekt. Termen als ‘jezelf zijn’ en ‘met passie’ iets doen. Of kiezen wat ‘goed voelt’. Dit alles resoneert mee met een diep gevoel in ons. We willen inderdaad passie voelen en we delen met elkaar de behoefte om overal jezelf te zijn. Net als de overeenkomst dat we allemaal bijzonder willen zijn. Het lastigste van het veelvuldig gebruik van dit soort termen is dat ze verpakt zijn in prachtige verhalen met positieve resultaten. Positief in de zin van succesvol, meer status en een financieel onafhankelijk bestaan. We etaleren ons ‘bijzonder’ zijn en daarmee starten we ongemerkt een ‘survival-of-the-most-unique-spiritual-human-being-race’. We moeten blijkbaar iets doen wat bijzonder is en we moeten onze bijzonderheid tonen op een manier waarop we ons onderscheiden. Het is niet goed genoeg meer als we zelf een gevoel ervaren dat we bijzonder zijn. Dat we goed zijn zoals we zijn. We moeten er een actie op zetten, we moeten ermee naar buiten, we wachten op een beoordeling. Dit maakt voor sommige mensen de beweging naar buiten lastig. De drempel is hoog.

We verliezen ook langzaam onze kracht als we onze innerlijke gevoelens niet zien als een kompas. Ze zijn een reflectie van onze ervaringen in de buitenwereld. Het afstemmen hierop zorgt voor bewustwording. Het heeft inderdaad behoefte aan aandacht, maar dan van jou. Wanneer we alleen bezig zijn met het etaleren hiervan komen we terecht in grensproblemen. Dit kunnen mentale, emotionele, fysieke en sociale grensproblematieken zijn. We kunnen dan overmatig gaan piekeren, emoties overnemen van anderen of een gevoel van vervreemding krijgen. We kunnen onze grenzen gaan beveiligen door onbewust strategieën te ontwikkelen zodat we overeind blijven. En dit kunnen we lang volhouden op onze wilskracht. Daarmee bouwen we aan een beeld van onszelf die niet overeenkomt met hoe we ons voelen. Een valse identiteit en bovendien een gevoel van eenzaamheid.

Volhouden om een doel te bereiken, een oplossing te vinden of een positief resultaat te halen, er is niets mis mee. Een disbalans ontstaat wanneer je vergeet dat ons innerlijk andere waarde geef aan deze woorden en andere belangen heeft. En koppelen aan elkaar werkt niet altijd. Zo kan liefde niet aan resultaat worden gekoppeld en is bijzonderheid geen hoofddoel. We willen ons allemaal goed en veilig voelen. We willen ons hart voelen, warm en groot. We willen met ons hart getroost worden als het een keer niet zo gaat zoals we het bedacht hadden. En we willen dit gevoel aan anderen geven. We zijn gevormd door een mix van erfelijk materiaal, ervaringen en misschien iets vanuit de kosmos. Dit maakt ons bijzonder. Het maakt ons bijzonder hoe we omgaan met wat van buiten op ons af komt. Op de manier waarop we dit innerlijk verteren. En hier eigenaar van worden en in ons een thuis geven. Dit geeft ons een unieke uitstraling en charisma. Dit is het verschil tussen jou en de ander. Ons unieke eigen licht schijnt, iedere dag weer opnieuw. Hiervoor hoef je niets te doen. Dit gaat niet over succes of over goed of fout. Je doet het al goed omdat je bent wie je nu bent. Het gaat over een beweging van binnen naar buiten en andersom. Een beweging in de vorm van woorden, aanrakingen, energie, beelden die als radartjes onderling verbonden zijn. Misschien doelloos maar wel in beweging. Wanneer je de weg weer naar buiten wilt maken, denk dan in bewegingen. Voel de bewegingen die je maakt en beweeg op jouw unieke manier mee.

Wil je meer informatie of zoek je begeleiding in het maken van een beweging van binnen naar buiten? Kijk dan op www. Eigenvorming.nl