Ook ik zat lekker in de flow, qua werk, gezondheid en leuke dingen. Vond dus dat het best lekker ging na 2 lastigere jaren. En toen, boem het Coronavirus. Ik vond er niets van, nam er afstand van, tot afgelopen zondag. Toen drong ook bij mij de ernst door. Ik voelde me onrustig en alles in me wilde dit niet. Ik was toch zo lekker bezig?! Hoe zal het gaan met mensen die besmet zijn? En mensen die onzeker en angstig zijn? Mijn denken kon niet stoppen en mijn hart werd zwaarder. Afgelopen maandag kwam de realiteit nog meer binnen. Afspraken gingen niet meer door, meiden thuis van studie, man met laptop op de bank. En ja, en ik? Nog steeds vol onrust. Ik gunde me deze dag vol onrust en ongemak en nam een beslissing. Ik ga na deze dag in de ‘zen’ modus. Ik aanvaard en ga toepassen wat ik altijd preek. Namelijk je hebt altijd een keuze hoe je tegen iets aan kunt kijken, hoe je houding is of hoe je tegenover een situatie wil gaan staan die je niet kunt veranderen. Kom op, dit kan ik, dit is waarom ik Eigenvorming heb opgericht.

Vandaag sta ik al anders op. Deze mindset is het begin, de rest zal een avontuur gaan worden. Ik heb een aantal voornemens hoe ik ermee om wil gaan. Ik deel ze graag hieronder;

  • Ik ga wat meer in mijn lijf zitten. Dus niet alleen maar denken-denken-denken. Ik ben fan van Deepak Chopra’s meditaties op spotify. Zijn zwoele en kalme stem maakt een vertrouwen in me wakker dat alles goed gaat komen, als ik maar rustig blijf ademen en mijn inner light blijf zien. Thanks Chopra!
  • Ik ben gaan sporten. Gewoon thuis. Via YouTube oefeningen of wandelen in de omgeving. Badminton en tafeltennis met het gezin. Uit het hoofd in het lijf!
  • Ik beperk het nieuws over het Coronavirus tot het nieuws en de krant. Al het andere skip ik.
  • Ook al werk ik nu wat minder, ik ben een hulpverlener en graag dienstbaar. Ik heb me daarom aangemeld bij vrijwilligers initiatieven om mensen te helpen die nu hulp kunnen gebruiken.
  • Ik app wat vaker met vrienden voor de gezelligheid en omdat er nu meer tijd is.
  • Ik ga niet hamsteren. Ik ga ervan uit dat er genoeg is. Dat geeft rust.
  • Omdat ik als neuroot wel van orde en structuur houd, blijf ik een ritme aanhouden. Dit is zeer waarschijnlijk niet het ritme van mijn gezinsleden. Zie hier mijn uitdaging!
  • Verder laat ik de vrijgekomen lege ruimte, de lege ruimte zijn. Als ik zin heb in Netflix, dan doe ik dat, wil ik lezen dan doe ik dat. Ook dat is nieuw. Toegeven aan rust, alles op een wat langzamer tempo. Ik merkte het al met opstaan, geen haast. Met eten koken, wat meer rust.
  • Tenslotte blijf ik in vertrouwen dat dit lijstje vanzelf langer en creatiever gaat worden. Dat we er iets van gaan maken.

Aanvaarding is waar we nu allemaal wel voor komen te staan. Aanvaarding van datgene waar we nu nog geen controle over hebben. Dit betekent niet dat je passief hoeft te zijn maar het is het begin van loslaten van het verzet en loslaten van ‘wat als…’ gedachten en een eigen vorm vinden om met deze periode om te gaan.

Wat zijn je ontdekkingen? Wat kom je innerlijk en uiterlijk tegen? Ik ben benieuwd hoe jullie omgaan met deze situatie? Wat zijn jullie tips en voornemens? Zullen we dit met elkaar delen?